Tianko do Skazy de Noir

Poranek to moja ulubiona pora dnia. Wstałam z posłania i przeciągnęłam się, by obolałe od niewygodnej pozycji spania ciało, nieco się rozruszało. Wyszłam z jaskini i wzięłam głęboki wdech. Drzewa iglaste mają taki przyjemny zapach. Zdecydowałam, że zwiedzę dziś okolicę, ze względu na to, iż jak na razie w tej watasze spędziłam zaledwie jedną noc. Zaburczało mi w brzuchu. Nie miałam ochoty na polowanie, ale na szczęście, wokół mojej jaskini rośnie sporo grzybów. Zabrałam się więc za ich zbieranie.
Po zgromadzeniu odpowiedniej ich ilości, zajęłam się rozpalaniem ogniska. Ustawiłam kocioł na paleniskiem i wrzuciłam zebrane grzyby. Zostawiłam je na chwilę same sobie i poszłam do jaskini po odrobinę wody, z mojego jeziorka. Po nalaniu wody, wystarczyło je tylko sporadycznie mieszać. "Wyłączyłam się" więc jak zwykle, rozmyślając o mojej przeszłości.
- No czeeeść - Usłyszałam nagle obcy głos. Podniosłam szybko łeb i odskoczyłam do tyłu. Dopiero po chwili dojrzałam stojącego nieopodal wilka i zaczęłam chichotać, porażona własną głupotą.
- Cześć - wydusiłam z siebie, gdy odrobinę się uspokoiłam.
Obcy basior podszedł do mojego wywaru i zamoczył w nim łapę.
- Co robisz? - spytałam z lekkim oburzeniem, gdy dojrzałam, że chce już sobie pójść.
- Tańczę sambę - odparł, jakby to była najbardziej oczywista rzecz na świecie. Otworzyłam szeroko oczy ze zdziwienia.
Otrząsnęłam się. Nie będę przecież dawać mu satysfakcji z ciągłego zaskakiwania mnie.
- Chodziło mi bardziej o to, czemu podszedłeś do mojej zupy, zamoczyłeś w niej łapę i chciałeś odejść, nawet się nie przedstawiając?
- Skaaaza - mruknął przeciągle, przewracając oczami.
- Tianko, miło mi - odparłam.
Basior odwrócił się i znów zaczął się oddalać.
- Nie odpowiedziałeś do końca na moje pytanie - syknęłam.
- Bo nie musisz znać na nie odpowiedzi. To moja sprawa.
- Ale to moja zupa.
- Śmiesz nazywać to zupą? - zachichotał prawie niesłyszalnie.
- Tak, śmiem nazywać to zupą.

<Skazałłł? x3>