Prawda zawsze jest w oczach. I często w głosie, ale trzeba słuchać uważnie.
● Raimo ● Samiec Alfa ● Basior ● 6 lat ●
● Charakter ●
Raimo jest przede wszystkim bardzo tajemniczym i skrytym wilkiem, który wyjątkowo ceni sobie ciszę oraz swoją przestrzeń osobistą. Z zewnątrz wyglądający na obojętnego lub okrutnego, wewnątrz zaś skory do pomocy osobnik, który to wiele już przeszedł w życiu. Zależnie od sytuacji potrafi być miły lub wręcz przeciwnie, ale jeżeli chodzi o inne wilki, to zawsze stara się wyegzekwować sprawiedliwość. Ale jeżeli już zasady zostały nagięte, to potrafi być wyjątkowo okrutny i bezlitosny. Nie daje nikomu sobą manipulować, wręcz nienawidzi, kiedy ktoś nim kieruje - lubi być tym najwyższym i jedynym władcą, lubi, kiedy wilki są mu posłuszne. Raimo to mistrz w ukrywaniu swoich prawdziwych uczuć, ponadto potrafi być nadzwyczaj cierpliwy i cichy w towarzystwie innych. Zawsze stara się zachowywać spokojnie. Nieco ciężko zdobyć jego zaufanie, sympatię, ale jeżeli już się to uda, to Raimo nigdy nie zlekceważy problemu, zawsze dostrzeże, kiedy coś cię dręczy i zrobi wszystko dla twojego dobra. Nie spocznie, dopóki nie poczujesz się lepiej, będzie drążył temat, dopóki wszystkiego nie wyjawisz. A jednocześnie sam nie przyjmuje pomocy od nikogo. Lekceważy każdy swój problem, twierdzi, że to "nic takiego", pomaga każdemu wokół, a pogrąża samego siebie. Nikogo nie dopuszcza do swojego problemu.
Otóż jeszcze głębiej, pod cienką warstwą obojętności i nieco mniej cienką - dobroci, Raimo to popaprany szaleniec, nie znający umiaru, beznadziejnie samotny. Przez tyle lat był sam i nie miał się na kogo zdać, że wytworzył wokół swojego umysłu nieprzebity mur, przez który nikomu nie pozwala do siebie dotrzeć. Lata samotności umocniły go w błędnym przekonaniu, że nikomu na nim nie zależy, nikomu nie jest do niczego potrzebny, że nie ma żadnych przyjaciół ani sprzymierzeńców. Z "braku znajomych" przywołał sobie demona, który miał ich zastąpić. Szybko nauczył się trzymać go w ryzach, właściwie nigdy nie dopuścił do tego, by Whispering Silence nim owładnął, bo zawsze trzymał się na baczności, a i po wielu nieudanych próbach sam demon też już z tego zrezygnował. Ale jeżeli nie mógł otwarcie dokonać zmian w jego wyglądzie i umyśle, to zrobił to ledwo zauważalnie - tak, że nawet sam Raimo tego nie dostrzegł. Zaczął bowiem kształtować jego przekonania w ten sposób, by wilk całkowicie odrzucił uczucia innych i uznał Silence'a za jedynego i najbliższego przyjaciela.
Udało mu się. Teraz Raimo faktycznie tak twierdzi. Demon to jego przyjaciel. Whispering Silence istnieje dla niego po to, by miał tego "wiernego towarzysza, przyjaciela, dzięki któremu nie będzie dłużej samotny." Dlatego często odrzuca innych i nikt nie jest w stanie zastąpić mu demona. Ale on mimo wszystko czuje niedosyt. Czuje, że nadal dokucza mu samotność, co często prowadzi do tego, że się okalecza by móc się na czymś wyżyć. W nocy jego jaskinia często umazana jest jego własną krwią. Tak, to... skomplikowane.
● Moce ●
* Można powiedzieć, że związane z nekromancją - potrafi przywoływać duchy zmarłych i demony, rozmawiać z nimi, wypędzać je a nawet stwarzać.
* Iluzja - potrafi stworzyć kilka swoich niematerialnych kopii, które pomagają mu w walce. Są jednak tylko nierzeczywistą imaginacją - nie mają żadnego wpływu na otoczenie ani nie mogą nikogo zranić, są jak duchy. Ich głównym zadaniem jest po prostu dezorientowanie przeciwnika.
* Regeneracja ran - może zregenerować swoje rany. Robi to jednak tylko w prawdziwej potrzebie - raz, że zabiera to bardzo dużo energii, a dwa - zwykle twierdzi, że nic takiego się nie stało.
● Cechy charakterystyczne ●
Krwistoczerwone oczy o cienkich, kocich źrenicach - mają ciekawą właściwość. Zwykle bowiem nikt nie potrafi długo wpatrywać się w jego oczy bez odczuwania strachu, niepewności i zmieszania... Mówią, że może udałoby się to komuś, komu naprawdę zależy na Raimie.
Ciemna, popielata, szorstka i krótka sierść. Na szyi jarzący się w ciemności czerwonym kolorem naszyjnik. Jest wyjątkowo wątły i chudy, nadrabia to jednak swoją zwinnością, szybkością i mądrością.
● Historia ●
Wychował się w dużej i dobrze prosperującej watasze jako jeden z trzech kandydatów do objęcia stanowiska alfy w przyszłości. Nie miał jednak jako takich widoków na przejęcie władzy, ponieważ urodził się wątły, słaby i chorobliwy - w przeciwieństwie do swoich rosnących jak na drożdżach, silnych braci. Nadrobił to wyjątkową bystrością i mądrością, jednak dla jego rodziców liczyła się siła fizyczna i od początku faworyzowali tych dwóch pozostałych, jego odrzucając w kąt, wyśmiewając, bijąc, poniżając. Nawet przyjaźń z Akirą nie potrafiła zatrzymać go w watasze i upokorzony zdecydował się uciec z rodzinnych stron w wieku około jednego roku. Wtedy też zaczął ujawniać się u niego żywioł nekromancji, wtedy też rozpoczęły się wszystkie te problemy ze stanem psychicznym. W obawie przed upokorzeniem, jakiego doznawał przez całe swoje dzieciństwo, zamknął się w sobie i wytworzył imaginację samotności, zaczął twierdzić, że nikomu na nim nie zależy, a im bardziej w to wierzył, tym mniej ufny się stawał i tym mniejsza liczba wilków potrafiła do niego dotrzeć.
Nigdzie nie został na stałe. Podróżował po świecie stale zmieniając miejsce zamieszkania. Zasłynął jako podróżny nekromanta, postrach demonów i złych mocy, czarny mag.
Niektórzy naprawdę zaczęli go cenić. Ale on, on z dnia na dzień coraz bardziej wierzył, że nie jest tu potrzebny, że nikt nie chce mu pomóc naprawdę, zaczął wmawiać sobie, że problem nie istnieje. A skoro problem niby nie istniał, to wkrótce nauczył się perfekcyjnie maskować swoje uczucia. Nikt nie wiedział, w jak fatalnym znajduje się stanie. W poszukiwaniu przyjaźni uciekł się aż do przywołania sobie demona! Czyż to nie zabawne, że egzorcysta posiada własnego demona?
Żył tak przez wiele lat, z dnia na dzień będąc w coraz gorszym stanie. Aż dotarł tutaj, do Szmaragdowego Lasu. Nie spotkał tu żadnej watahy, ale szybko wywnioskował, że niegdyś musiała tu jakaś istnieć - w okolicy często natrafiał na samotne wilki. Postanowił, że założy nową. I tak też uczynił.
● Rodzina ●
W starej watasze... Nawet nie chce ich znać.
● Zakochany w ●
Jeżeli uda się komuś do niego dotrzeć?... To wątpliwe.
● Marzenie ●
-
● Głos ●
● Siła: 20
● Inteligencja: 73
● Zwinność: 30
● Punkty Doświadczenia: 5
● Punkty Doświadczenia: 5
● Monety: Złote: 534 | Szmaragdy: 1
● Wykonane Questy: 1 | 4 | 6 | 10 | 11 | 13 | 14 | 32 | 15 |
● Jaskinia ●
Jaskinia Słońca
Duża jaskinia o wielu 'pokojach'. W głównym z nich znajduje się źródełko z krystalicznie czystą wodą. W niewyjaśnionych okolicznościach, kiedy na taflę wody padają promienie słoneczne, ta zaczyna mienić się wieloma kolorami.
Lokacja: Szmaragdowy Las
Wilki: Raimo
