Najlepszym wyjściem było po prostu spytać jakiegoś pomocnego wilczka czym one są. Pierwszym członkiem stada jakiego spotkałem był Jigsav. Podbiegłem więc i zadałem nurtujące mnie pytanie. ,,Mongrele, czyli inaczej demoniczne psy to niebezpieczne i krwiożercze pół-demony." ,,Aha." - pomyślałem w duchu. Wiele mi to mówi, ale cóż, to musiało mi wystarczyć. Skoro to demony, na pewno zamieszkują mroczne partie lasu. Może nawet góry?
W Mglistej Kniei, nieopodal Lasu Ebrileon Neralu, zobaczyłem wielkiego basiora. Czy to wilk, czy już mongrel? Łapy ugięły się pode mną. Ja mam pokonać to monstrum. O nie, nie, nie... Wycofałem się na kilka kroków. Nadepnąłem na suchą gałązkę. SZLAG! Gorzej być nie mogło. Teraz demoniczne spojrzenie zwróciło się ku mnie. Gęsta ślina kapała z pyska, wydając trupi odór. Zaczął warczeć i zmierzać w moją stronę, a ja mimowolnie stąpałem do tyłu. Był oddalony ode mnie o jakieś dziesięć metrów, jednak, gdy tylko mrugnąłem, on zmniejszył tę odległość o połowę. W jaki sposób? Nie mam pojęcia, ale oznaczało to, że jeśli mrugnę ponownie to nie nacieszę się już nigdy niczym.
Właściwie, to dlaczego ja się boję?! To ja mam wywoływać strach w cudzych sercach, nie jakiś śmierdzący kundel. Ale czego się boi takie bydle? Może Anarchii, ale gdzie ona się teraz podziewa? Moją ostatnią deską ratunku, wydawał się smok. Przybrałem więc gadzią postać i udało się. Mongrel podkulił ogon i pisnął dwa razy. Zionąłem na niego ogniem. Spłonął żywcem. Jego ciało wyglądało wręcz widowiskowo. Wył i wywijał się z bólu, by po chwili paść na ziemię i nigdy więcej już się nie podnieść.
JIGSAV APPROVES :D
~Jigsav
(Opowiadanie wysłane 30.07 :))
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Dodaj komentarz - odciśnij swoją łapkę!