Skaza - Wielkie Polowanie - jednorożec

Jednorożec - wyjątkowo trudna do upolowania zwierzyna. Może nie tyle trudna do zabicia, co do znalezienia. Cały dzień spędziłem na włóczeniu się po lesie i przeszukiwania najgłębszych zakamarków lasu. Wieczorem, gdy zapadał zmrok, niemalże straciłem nadzieję na to, że owe stworzenie stanie na mojej drodze. Zmęczony, z pętlą na szyi naszykowaną na szyję jednorożca, zamierzałem już wracać do domu. W połowie drogi jakaś biała, jarząca się postać mignęła w oddali. Serce zabiło mi mocniej. Czy to właśnie moja upragniona rogata ofiara? Błagam, powiedzcie, że tak. Przyspieszyłem. Na moim pysku mimowolnie pojawił się szczery uśmiech. Zmieniwszy się w sowę leciałem nad głową potencjalnej ofiary. Musiałem odpowiednio wycelować, by po chwili zarzucić pętlę i przewiesić sznur przez gałąź. Usłyszałem rżenie. Sznur zacisnął się i powstrzymał oddech. Na przewieszonej przez gałąź grabu linie wierzgał biały rumak, wydając ostatnie tchnienia. Drugą stronę sznura oplatał swą trąbą słoń, by wierzchowiec nie spadł i nie poobijał się zbytnio. Język opuchł i wyszedł na zewnątrz pyska. Oczy nadęły się i sprawiały wrażenie, że lada moment pękną, brudząc wszystko wokół. Powróciłem do swojej normalnej postaci. Jednorożec z hukiem spadł na ziemię. Zdaje się, że połamał obie tylne nogi. Mniejsza. Ważne, że róg nie uległ uszkodzeniu. Podobno krew jednorożca daje nieśmiertelność. Koniecznie musiałem to sprawdzić. Wbiłem zęby w szyję i rozdarłem skórę i mięsko, by w wygodny sposób móc wypić jego krew. Była nad wyraz słodka i gorąca, zaś jej kolor w świetle księżyca wydawał się być srebrnym.