Basior wędrował po watasze. Od tygodni do nikogo się nie odzywał. Kto by go zrozumiał? Lubił samotność. Kogo chciał oszukać? Kochał samotność. Nie znosił towarzystwa innych wilków. Ale już mu się to znudziło. Wybrał się do Lasu Gaudi. W końcu trzeba się do kogoś odezwać. Wilk sprawiał wrażenie podstępnego i złośliwego. W głębi duszy jednak cierpiał będąc samotnym. Potrafił być miły, czy rozmowny. Jednak się załamał. Uważał się za niepotrzebnego. Gdy chciał podejść i zagadać stworzenia od niego uciekały.
Pogrążony w rozmyślaniach nie zauważył, gdy ktoś do niego mówił. Wadera. Ciemna wadera z czerwonymi znaczeniami.
- Jestem Myst, a ty? - wilczyca zakończyła swój monolog.
A więc Myst. Tak zwała się owa osóbka.
- Devil. - szepnął.
Jego głos był zachrypnięty, jakby nieużywany. Tak zresztą było. Basior, który był na skraju załamania nerwowegosam się go przestaszył. Myst, chyba też.
- Dawno z nikim nie rozmawiałem, dlatego mam taki głos. - wyjaśnił.
<Myst???:P>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Dodaj komentarz - odciśnij swoją łapkę!