Night Killer - Wielkie Polowanie - Zając

Stojąc na brzegu rwącego strumyka, wpatrywałem się w przezroczystą taflę wody. Uspokajający plusk sprawił, że nagle poczułem ogarniającą mnie ze wszystkich stron senność. Już miałem zapaść w krótką, jakże przyjemną drzemkę, gdy ukazał się przede mną szaro - bury, dorodny zając. Przekrzywiwszy łeb, spojrzałem na niego kątem oka. Nie czułem ani głodu, ani potrzeby ganiania za zającem, więc posłałem mu spojrzenie łaskawego kata, który postanawia darować zbrodniarzowi i znowu zamknąłem oczy. Zając jednak, siedział przede mną i jakby czekał, aż się na niego rzucę. "Zdumiewające, do prawdy zdumiewające" - Pomyślałem, i cicho warknąłem na zająca, mówiąc mu jakby: "Spadaj stąd". On jednak nie poszedł. Teraz, naprawdę mnie zdenerwował. Moja, jakże rozbudowana cierpliwość, też ma swoje granice. Przylgnąłem brzuchem do ziemi, wlepiając wzrok w zająca, który powolutku, po kila mm. oddalał się. Chyba już wiedział, że jego "niewinna" zabawa może skończyć się dla niego tragicznie. I tak właśnie się stało. Poderwałem się do biegu, a zając z trudem uniknął moich kłów. Prowadził pościg na równinę, jakby po to, żebym go łatwiej złapał. Okazało się, że to bardzo, ale to bardzo szybki zając. Nie zemną jednak te numery. Moje długie, chude łapy i doskonale wypracowane mięśnie, szybko podołały zadaniu. Złamanie karku zającowi nie trwało długo. Mięso jednak, nie było smaczne. Był to jakiś żylasty zając.. I po co, ach po co ja się z nim męczyłem?

Night Killer - Wielkie polowanie - bażant

Rozpoczęło się wielkie polowanie. Ociągając się, wyszedłem z nory. Moim ospałym wzrokiem, ogarnąłem krzątające się wszędzie wilki. Z niechęcią, pochyliłem łeb i wciągnąłem powietrze. Czuć było chyba wszystko, oprócz bażanta... Lekkim truchtem ruszyłem po leśnej ścieżce. Upał był niesamowity, a promienie słońca, jakby złośliwie świeciły akurat na moją czarną sierść na karku. Usłyszawszy szelest odwróciłem głowę, i ujrzałem znikający na krzakami bażanci ogon. Wskoczyłem w zarośla, i dysząc niespokojnie pobiegłem za bażantem. Tej jednak, nie zważając na latające w powietrzu bieliki, pomachał skrzydłami i tyle widziałem mój smakowity obiad. Westchnąłem, i powolnym krokiem zacząłem oddalać się w stronę innej części lasu, w zamiarze zapolowania na sarnę. Coś tknęło mnie jednak, że zrobiłem nawrót w tył, i mi się to opłaciło. Mój bażant, stał sobie spokojnie i wyjadał ziarna z trawy, w pełnym przekonaniu, że, mnie już tu nie ma. Skoczyłem więc na niego i wbijając kły, zraniłem skrzydło, Nie chwyciłem jednak mocno... bażant wyswobodził się i w trybie natychmiastowym, schował się w jakimś tunelu. "Dziwne miejsce, jak na bażanta" - Przeszło mi przez myśl. Ale czekałem. Siedziałem, patrząc w niebo i licząc obłoki. Po godzinie, bażant wyskoczył i wtedy już go miałem. Z przegryzionego gardła tryskała krew, a ja, rozkoszowałem się smakiem bażanciego mięsa.

Od Night Killer'a do Raima i Jigsava

Oto stał przede mną w całej okazałości szaro - granatowy wilk o czerwonych, niezwykle przenikliwych oczach i kościstej sylwetce. Zastanowiłem się nad jego pytaniem, po czym kiwając powoli głową odparłem cicho:
- Cóż, czemu nie...
- Więc się zgadzasz?
- No tak. Powiedz mi tylko jeszcze jedno.
- Co takiego, muszę ci jeszcze powiedzieć?
- Dlaczego powiedziałeś " u nas"? Są na tym terenie jeszcze inne wilki?
- Owszem, są.
- Ile?
- Łącznie z tobą 15.
- Oł, intrygujące. A z jakiegoż to powodu, zgromadziło się tu tyle wilków?
- Mieści się tu wataha o nazwie Wilki ze Szmaragdowego Lasu.
- Więc właśnie dołączyłem do watahy?
- To właśnie zrobiłeś - odparł basior, po czym ociągając się wstał i ruszył po plaży. Poszedłem za nim. Podczas drogi nie rozmawialiśmy; widocznie nikt z nas, nie miał ochoty rozmawiać z nieznajomym. Po 15 minutach, byliśmy w głównej siedzibie watahy. Na basiora, który mnie tu przyprowadził spojrzał czarno - czerwony wilk. Tamten pochylił się i powiedział mu do ucha coś, czego nie usłyszałem. Po chwili czerwono - czarny wilk wstał, podszedł do mnie, i bardziej rozkazał niż poprosił:

( Jigsav?)

Od Night Killer'a do Raima

Mam opowiedzieć swoją historię? No dobrze, skoro muszę. Posłuchajcie więc opowieści o tym, jak ciężkie może być życie, jeśli jesteś inny niż wszyscy...
Swojej rodziny nie pamiętam. Moje najwcześniejsze wspomnienia, to kraty, ciasna klatka, ludzie, i kajdany na przednich łapach. Tak też spędziłem większość mojego życia, bo (jeśli jeszcze nie zgadliście) mieszkałem w ,"Muzeum Osobliwości". Mieściło się ono w Londynie. Przychodzili tam ludzie, patrzyli na mnie, jedni podziwiali, inni się śmiali, jeszcze inni starali się mnie zdenerwować. Ale ja, pozostawałem głuchy na wszystko. Leżałem tylko w swojej klatce, i wpatrywałem się w podłogę. Ile lat minęło? A ja wiem, chyba 4...? Ah! Zapomniałem wspomnieć, że moja klatka prawie zawsze była niedomknięta, i to właśnie ( o czym posłuchacie już za chwilę) mnie uratowało. Kiedy 4 grudnia 2013 roku w moim "domu" wybuchł pożar, zwierzęta nie miały szans na ucieczkę, tylko ja jeden, którego klatka ( jak już wspominałem) była prawie zawsze niedomknięta, bo po 1 nigdy nie gryzłem ludzi, a po 2 byłem przykuty do ściany, mogłem J A K O Ś uciec. Wytężyłem więc wszystkie swoje siły i ku mojemu wielkiemu zdumieniu, łańcuchy pękły, a ja 1 raz w życiu, byłem wolny. Uciekłem więc z "Muzeum Osobliwości" i pobiegłem przez Londyńskie ulice. Potem, widywałem wiszące na słupach i murach ogłoszenia, że uciekło niebezpieczne zwierzę, które trzeba jak najprędzej zabić... U góry widniało moje zdjęcie. Ale i na to, pozostałem niewzruszony. Na tułaczce po świecie spędziłem jakieś pół roku.
Pewnego dnia, gdy szedłem przez 8 z kolei las, zobaczyłem wilka. Magicznego wilka (wiedziałem o nich, bo kiedyś w naszym Muzeum był taki wilk, który powiedział, że też magicznym wilkiem jestem). Zagadnąłem:
- Witam.

(Raimo, zechcesz dokończyć?)

Night Killer

Biegnący z wiatrem

Night Killer ~ Zabójca ~ Basior ~ 4,5 roku

Charakter: Night Killer jest zimną i perfidną istotą. Bez wahania zabija inne wilki. Ma jednak swój honor, potrafi się opanować. Jeszcze nigdy nie kochał, ani nigdy nie był kochany, więc czeka na miłość. Jeśli kogo pokocha, nie opuści nigdy. Jest inteligentny, sprytny i rozumny. Jest również egoistą.

Cechy charakterystyczne: Bardzo długi ogon, zakręcone uszy, i kajdany na przednich łapach

Historia: Swojej rodziny nie pamięta. Od szczeniaka mieszkał w ,,Muzeum Osobliwości" w Londynie. Któregoś dnia, w muzeum wybuchł pożar. Night Killer zdołał uciec, ale pożar pozostawił bardzo trwałe rany na jego psychice. Potem dołączył do tej watahy.

Rodzina: Brak...

Zakochany w: Zainteresował sie Tianko

Marzenie: Zapomnieć. Zapomnieć o przeszłości...

Głos: Skaldowie - Nie całuj mnie pierwsza

Autor: 678678432

Siła: 10

Inteligencja: 10

Zręczność: 15
Punkty statystyk do rozdania: 14
Punkty Doświadczenia: 3

Monety: Złote: 156 | Szmaragdy: 0
Ekwipunek: Bażancie Piórko (Trofeum) | Zajęcza Łapka (Trofeum) |

Wykonane Questy: ---

Ilość wygranych walk: 0
Opowiadania