Od Akiry do Skazy de Noir

Nowo poznany basior był dziwny. Zazwyczaj z takimi osobnikami szybko urywał temat i odchodził, jednak teraz w jego głowie nie było chęci oddalenia się jak najszybciej – ale wręcz przeciwnie. O dziwo nawet chciał się z nim zaprzyjaźnić. W końcu był bardzo towarzyski, a skoro Raimo ma swojego demona to czemu by nie znaleźć sobie nowego towarzysza?
- A ja? Jestem. – uśmiechnął się lekko i usiadł na miękkiej trawie – Skoro nie jesteś zielarzem to kim niby? Chyba tylko oni zbierają zielska, ale mogę się mylić. W końcu na ten temat wiem niewiele.

<Skaaazaaaa? XD>

Od Akiry do Raimo

- Jeśli mogę… To chętnie. – odpowiedział i machnął ogonem, odganiając od siebie upierdliwe komary. – Czy to nie jest przypadkiem Szmaragdowy Las?
Raimo spojrzał na basiora spode łba, po czym wyprostował się. Wyglądało jakby wypychał w przód klatkę piersiową, przez co Akira odnosił wrażenie że przyjął dumną postawę swego chuderlawego ciała.
- Skąd to wiesz? – odpowiedział pytaniem na pytanie i odwrócił się, po czym ruszył powoli przed siebie.
- W mojej byłej, znaczy naszej byłej watasze ostatnimi czasy było bardzo głośno o tych terenach. Właściwie nie wiem o co chodziło, bo Aoi trzymał to w ścisłej tajemnicy. – ruszył za nim z dziwną świadomością, że może wywołać o alfy dość nieprzyjemne uczucie, w końcu wypowiedział imię jego brata, który najbardziej się nad nim znęcał.

<Raimo?>

Od Akiry do Raima

Jego ekscytacja opadła w jednej chwili. Nie tak wyobrażał sobie spotkanie po latach… Jednak czego on się spodziewał? Że Raimo rzuci mu się na szyję z radości że znów go spotkał? Na tą myśl przypomniał sobie jego niezbyt kolorowe dzieciństwo. To dlatego on tak bardzo się zmienił? Psychika pewnie dała się we znaki – i dlatego stał się takim niezbyt przyjaznym basiorem. Czuł to po jego głosie, poza tym on sam mu to powiedział. To już nie ten sam Raimo. W jego głowie pojawił się obraz z jego dzieciństwa, gdy będąc jeszcze małym wilkiem, został wepchnięty przez pewnego basiora w krzak cierni. Był tak zdenerwowany, że prawie gryzł gałęzie. Skoro jedna chwila cierpienia wywołuje taki gniew, co może dziać się z wilkiem przez kilka lat tego samego uczucia? W tamtym momencie już mu nie potrafił mu się dziwić. Zmienił się dlatego. Samotność i ból tak na niego wpłynęła… Westchnął ciężko i wsłuchał się w cichą grę świerszcza. Po chwili przerwał jednak ciszę jaka zawitała między nimi.
- Jesteś samotnikiem, czy żyjesz w watasze? – spytał

(Raimo? ._. )

Akira

Akira ~ Skrytobójca ~ Basior ~ 7 lat

Charakter: Trudno jednoznacznie stwierdzić charakter Akiry. Raz jest miły i szarmancki, a za drugim podejściem może bez żadnego powodu skoczyć Ci do gardła. Jedno jest jednak pewne - opanowanie i spokój to na pewno nie są cechy które można do niego przypisać. Ma nieskończone pokłady energii, lecz niestety przez to kuleje jego cierpliwość do innych. Nie lubi długo czekać na odpowiedź, kiedy pyta chcę wiedzieć od razu. Nie akceptuje odpowiedzi ''później Ci powiem'' i każdych tego typu.
Tworzy w okół siebie aurę, którą jednoznacznie można nazwać ''Mam Cie w d....e, nie zawracaj mi głowy swoimi problemami'', jednak pierwsze wrażenie jest często omylne. Tak jak w jego przypadku. Bezpieczeństwo innych stawiał zawsze na pierwszym miejscu. Zawsze zamartwiał się o młodszych i słabszych, dopiero gdzieś na szarym końcu myślał o sobie - o swojej wygodzie, zdrowiu i innych potrzebach. Mimo że czasem jest chamski i nieprzyjemny, to nadal ten basior z walecznym sercem.

Moce: Wyrzekł się mocy na rzecz większej siły i wytrzymałości - więc można by stwierdzić że to właśnie jest jego moc - niezwykła siła i wytrzymałość godna podziwu.

Cechy charakterystyczne: Ma czerwonego irokeza i bandaż na lewej przedniej łapie na którą również kuleje. Niezbyt dobrze słyszy na prawe ucho.

Historia: Jego historia jest bardzo mocno związana z Raimo. Żyli w tej samej watasze, a nawet jako szczeniaki i młode wilki bardzo się przyjaźnili. Akira był jedynym synem pary beta a co za tym szło, miał zostać mianowany na ich następce. Życie go niezwykle rozpieszczało, miał kochającą rodzinę i niczego mu nie brakowało. Już od małego stawał w obronie innych, nawet jeśli miał ucierpieć na tym mocniej niż sam poniżany i tak samo postępował w stosunku do swojego najlepszego przyjaciela. Jednak jego bracia byli silniejsi od niego i często podzielał ten sam los co Raimo. Kiedy basior uciekł od oprawców nic mu nie mówiąc, Akira poczuł się bardzo zraniony - stracił w końcu przyjaciela który nawet z nim się nie pożegnał. Z biegiem czasu przyzwyczaił się do tego nieprzyjemnego uczucia na sercu i w wieku 2 lat przejął stanowisko bety.
Nowy alfa watahy był tyranem, szczególnie nienawistnym dla biednego Akiry. Często były między nimi krwawe walki i ostre sprzeczki i to właśnie w jednej z nich została poważnie uszkodzona jego łapa. Aoi - bo tak nazywał się jeden z braci Raimo (akurat ten który objął posadę alfy w jego starej watasze) nie szczędził sobie siły ani nieczystych zagrywek dla swego wroga i podczas jednej z walk został mocno ogłuszony, a gdy się obudził ból lewej części głowy był nie do zniesienia. Trwał przez kilka dni, a gdy przestał - prawe ucho jakby po prostu przestało słyszeć. Kilka dni później został wywalony z watahy za próbę zabicia alfy, która oczywiście miejsca nie miała. Po mozolnej i ciężkiej wędrówce całkiem przypadkiem spotkał swojego starego kumpla...

Rodzina: Została w starej watasze
Zakochany w: W nikim
Marzenie: Nie posiada marzeń, uważa je za zbędne

Głos

Autor: Mentaru

Siła: 10

Inteligencja: 10

Zręczność: 10
Punkty Doświadczenia: 1

Monety: Złote: 140 | Szmaragdy: 0
Ekwipunek: ---

Wykonane Questy: ---

Ilość wygranych walk: 0
Opowiadania


Inne zdjęcia

- Jaskinia -

Grota Świetlików

Jaskinia położona przy strumieniu Laroshe, najmniejszym dopływie do Morza Landermar. Ciągle słychać tam ciche pluskania strumyka który przepływa przez środek jaskini i cały czas jest ona oświetlana przez świetliki.

Lokacja: Szmaragdowy Las

Wilki: Akira